βελτιστοποίηση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
σήμερα είμαι στεναχωρημένος, γιατί η Ηλίθια με μάλωσε άδικα! Εγώ δεν έκανα τίποτα κακό...
Ίσα ίσα ήμουν πολύ πρόθυμος για παιχνίδια και κουνούσα ουρίτσα. Είμαι σίγουρος ότι έβαλα τα δυνατά μου να την ευχαριστήσω γιατί, όταν μου πέταξε το παιχνίδι μου από τον καναπέ, εγώ τσακίστηκα να το πιάσω. Μάλιστα, επειδή είμαι και πολύ έξυπνος, διάλεξα τη συντομότερη δυνατή διαδρομή...

...που τελείως συμπτωματικά έτυχε να περνάει από πάνω της, την ώρα που κρατούσε μία κούπα καφέ...

αφύπνιση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
αυτός ο Ψηλός έχει βαλθεί να με ξεκάνει! Κάθε πρωί με ξυπνάει από τις 6:30. Μάλλον πρέπει να είναι βαρύκοος, ο καψερός, γιατί βάζει 5 ξυπνητήρια μέχρι να καταφέρει να σηκωθεί! Και καλά η Ηλίθια που κοιμάται σα βόιδι, δεν καταλαβαίνει τίποτα... Εγώ όμως τι φταίω να πετιέμαι από τον ύπνο μου κάθε 7 λεπτά;
Προχθές μάλιστα έκανε και παράπονα (!), γιατί, λέει, δε σηκώνομαι πια το πρωί. Μαααααάλιστα....Τίποτα άλλο; Μήπως να σου φέρνω και τον καφέ σου; Πώς τον προτιμάς;

απόδραση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
αν μετράω καλά (γιατί με τόσο ύπνο εύκολα χάνεις το μέτρημα) έρχεται σαββατοκύριακο. Ωστόσο δεν έχω αντιληφθεί κανενός είδους εκδρομική προετοιμασία. Θα πρέπει να ξέρουν ότι αν δεν με πάνε πουθενά, έχω καταστρώσει σχέδιο απόδρασης.

διάταση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

κάτι μου λέει ότι η ώρα της βόλτας πλησιάζει... Ας αρχίσω να κάνω ζέσταμα και διατάσεις...

 

τριχόπτωση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

σήμερα νιώθω λιιιίγο καλύτερα, μαλλόν θα ζήσω. Καραφλός ίσως, αλλά θα ζήσω... Ναι, ναι, καραφλός. Τις τελευταίες μέρες παρατηρώ μία εντονότατη τριχόπτωση.

Η Ηλίθια δεν προλαβαίνει να τινάζει τα σκεπάσματα και να πηγαίνει τα αυτοκίνητα για πλύσιμο. Πιστεύω ότι έχει γίνει γραφική... Και αν κρίνω από τις δολοφονικές ματιές που μου ρίχνει, δεν το διασκεδάζει ιδιαίτερα. "Μηηηηηή! Όχι, εκεί... Μην ακουμπάς, μην κουνιέσαι, μην ανεβαίνεις, μην κατεβαίνεις... μην πλησιάζεις!"

Γούστο θα ΄χει στο τέλος να μου απαγορέψει να ανεβαίνω στον καναπέ ΜΟΥ...

γρίπη

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

σου γράφω από το κρεβάτι του πόνου. Σήμερα, δεν είμαι καλά. Ξύπνησα κουρασμένος και ανόρεχτος. Να σκεφτείς, μου έβαλε η Ηλίθια παριζάκι για να με καλοπιάσει και εγώ ούτε καν κουνήθηκα....

Νομίζω πως έχω πουντιάσει από τα πολλά μπάνια που με έκαναν το σ/κ. Λες και δεν είχαν ξαναδει λασπωμένο σκύλο ξανά στη ζωή τους...

Μόνο να κοροιδεύουν τον Προκόπη για την καινούργια κάπα του ξέρουν! Μακάρι να είχα και εγώ ένα ρουχαλάκι να βάλω επάνω μου..., μπρρρρ....

Από χθες το μεσημέρι δεν αισθανόμουν καλά. Είχα ένα ανακάτεμα στο στομάχι μου... ώσπου ξέρασα σε 5 διαφορετικά σημεία. Δυστυχώς, όλα στην κουζίνα, γιατί δεν πρόλαβα να πάω στην τουαλέτα, ως όφειλα.

Ελπίζω τουλάχιστον να γυρίσουν γρήγορα να μου βάλουν θερμόμετρο, γιατί νομίζω ότι με πιάνουν ρίγη, μπρρρρ.... Μάλλον ανεβάζω πυρετό, δεν ξέρω, δεν είμαι καλά... Λες να είναι η νέα γρίπη;

κούραση

Σήμερα το πρωί ξύπνησα κουρασμένος... Δεν ξέρω και αυτός ο καναπές είναι κάπως άβολος. Άσε που είναι πια μικρός και δεν χωράμε. Να μόνο εγώ να ξαπλώσω λίγο να τανυθώ πάει ο καναπές...

Ρε παιδιά τι θα γίνει με εκείνον τον τριθέσιο το γωνιακό; Άντε να μπορούμε να βολευτούμε όλοι. Δε νιώθω καλά που πρέπει να σας διώχνω για να πέσω για ύπνο!

απόλαυση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
τι μαρτύριο ήταν και αυτό το χθεσινό;;; Έρχεται λοιπόν ο Ψηλός με ένα ταπεράκι. Εγώ το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή ότι κάλο υπάρχει εκεί. Και με το που ανοίγει... Πω πω μύρισε όλο το δωμάτιο... Ήταν κάτι ζουμερά κεφτεδάκια, δηλαδή, τι κεφτεδάκια; Κεφτεδάρες ήτανε! Σε κόκκινη σάλτσα. Όχι, από αυτές τις νερούλές, όχι, όχι. Αυτή ήταν πλούσια, βελουδένια, με κομματάκια ντομάτας... να σαν και αυτά:

Ντουβρουτζά έπαθα μέχρι να ρθουν στο πολυτραπέζι/κομόδινο. Φυσικά, δεν με άφηναν να φάω. Αλλά και εγώ, εκεί, δεν τους άφηνα σε ησυχία. Ευτυχώς, περίσσεψαν δυο κεφτεδούμπες και για μένα. Αχ, από χθες δεν μπορώ να σταματήσω να τα σκέφτομαι.

ανησυχία

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

τις τελευταίες μέρες ο Ψηλός φέρεται περίεργα. Συνέχεια κρυώνει και κάθεται κάτω από τα σκεπάσματα. Μου φαίνεται στεναχωρημένος. Χθες του έγλειψα τη μύτη και ήταν ...στεγνή! Ανησυχώ... 

Αν πάθει κάτι, ποιος θα αναλάβει την πρωινή μου βόλτα;

ανακούφιση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

επιτέλους η επιμονή μου άρχισε να αποδίδει καρπούς. Χθες συνέβη το εξής κοσμοιστορικό: 3 βόλτες! Μάλιστα, βόλτα και το πρωί, και το απόγευμα και το βράδυ... Αμέ!

Η αλήθεια είναι ότι είχα αρχίσει να απελπίζομαι με την Ηλίθια που έχω μπλέξει. Φοβόμουν ότι ίσως να είμαι καταδικασμένος να ανακουφίζομαι στη ντουζιέρα για την υπόλοιπη ζωή μου. Χρειάστηκε να επιστρατεύσω όλη μου την πονηριά και να καταστρώσω ένα σατανικό σχέδιο δράσης για να ανατρέψω το status quo της βόλτας. Άρχισα λοιπόν να το παίζω βλάκας, ότι τάχα μου, τάχα μου δεν αντιλαμβανόμουν που πρέπει να τα κάνουμε. Και δώστου κατούρημα στο πάτωμα του μπάνιου... Και με χαλάκι, και χωρίς χαλάκι... Τσουρ, τσουρ, τσουρ... Είδε κι απόειδε η Ηλίθια να σφουγγαρίζει το μπάνιο, απελπίστηκε και τελικά ενέδωσε. 

Τώρα, μόλις με βλέπει να πλησιάζω την πόρτα παρακλητικά, πετιέται πάνω σαν ελατήριο, βάζει ότι βρει μπροστά της και βουρ... έξω! 

 

αυπνία

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

σήμερα το πρωί ο Ψηλός και η Ηλίθια με ζάλισαν μέχρι να ξεκουμπιστούν. Είχαν πιάσει τον καναπέ μου και μπουρ, μπουρ, μπουρ... Δε λέω, καλά παιδιά είναι, αλλά αυτή η μουρμούρα τους Παναγιά μου... δεν αντέχεται. Ειδικά σήμερα που έπαιζαν Γκρινιάρη. 

Αυτό είναι πολύ κλασσικό παιχνίδι στο σπίτι μας. Είναι πολύ απλό. Καθώς κάθονται στον καναπέ, ο ένας από τους δύο αρχίζει να κατεβάζει σιγά σιγά τα μούτρα του, και να κάνει κάτι σπαστικά. Π.χ., να ξύνει τη μύτη μου, να τρώει τα νύχια του, να ξεκουμπώνει το κουμπί του παντελονιού ξεφυσσώντας (ενώ το κουμπί είναι ήδη ξεκούμπωτο), να ξύνει τα φρύδια του, να μαδάει το κεφάλι του, να ξεροκαταπίνει και άλλα τέτοια χαζά. Ο αντίπαλος έχει στη διάθεσή του τρία όπλα: 

• Να αγκαλιάσει τον αντίπαλο με κεφαλοκλείδωμα,
• Να πέσει πάνω του ώσπου να πάθει ασφυξία,
• Να τον κανακέψει μέχρις αηδίας "σώπα, σώπα, κουτσουνάκι μου, γούτσου, γούτσου, γούτσου

Ώσπου κάποια στιγμή ο ξινισμένος (a.k.a stravonini) λυγίζει και σκάει χαμογέλακι... Μετά είναι η σειρά  του νικητή να αρχίσει να γκρινιάζει, κ.ο.κ.

Μ΄ αυτά και μ΄ εκείνα, εγώ χάνω τον πρωινό μου ύπνο (...που όλοι ξέρουμε πόσο απαραίτητος είναι για την επιδερμίδα). Άσε που ο ύπνος μετά  τις λαχταριστές συνταγές της Ντίνας Νικολάου είναι πάντα πιο γλυκός!

εφευρετικότητα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

η εφευρετικότητά μου δεν έχει όρια. Κάθε φορά που φεύγουν από το σπίτι το απόγευμα χωρίς να με πάρουν μαζί τους, βρίσκω κάτι καινούργιο να γκρεμίσω/μασήσω/χαλάσω. Για παράδειγμα χθες που πήγαν να παίξουν Trivial χωρίς να με πάρουν μαζί τους (παρότι είμαι αστέρι στην κατηγορία "τηλεόραση" και ιδιαίτερα στα πρωινάδικα...) αναποδογύρισα το καθάλι των απλύτων στο μπάνιο και έβγαλα οοοοόλα τα ρουχαλάκια έξω!

Αν με αφήσουν μόνο μου και σήμερα που γιορτάζει ο ξάδερφος της Ηλίθιας, θα πάω να στρογγυλοκαθίσω το κωλαράκι μου στα πλυμμένα τους, όπως αυτός ο φίλος μου...

οι ψύλλοι

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

αυτός ο Ψηλός είναι πολύ παιχνιδιάρης. Δεν μπορεί να καταλάβει ότι όλες οι ώρες δεν είναι ίδιες. Να, για παράδειγμα όταν θέλω να φάω το καρότο μου... δεν εννοεί να καταλάβει ότι δεν είναι ώρα για παιχνίδια! 

Άσε που χρειάζεται κάθε μέρα ειδική περιποίηση για τους ψύλλους του! Ευτυχώς που έχει και εμένα τον ξεψυλλίζω με τα κοφτερά μου δοντάκια, γιατί η Ηλίθια δεν έχει πάρει χαμπάρι τίποτα...

ακόμα πιο πρωινό ξύπνημα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Στα πλαίσια του νέου σχεδίου οικονομικής διαχείρισης που εφαρμόζω, σήμερα τους ξύπνησα ακόμα πιο νωρίς: από τις 7:30! Φώναξα, έκλαψα, γάβγισα, ολόκληρη ...παράσταση έδωσα μέχρι να σηκωθούν.

Μετά βγήκα βόλτα, έφαγα, ξαναβγήκα βόλτα, έπαιξα, ξαναβγήκα βόλτα, ξανάπαιξα, ε, και εκεί κατά τις 11 κουράστηκα και ξάπλωσα μπροστά στη μπαλκονόπορτα για να ρίξω έναν υπνάκο στη λιακάδα... Να, κάπως έτσι...

πρωινό ξύπνημα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Κρίνοντας από τον αριθμό των ημερών της βδομάδας που πέρνουμε το βραδυνό μας στο σπίτι,  κατέληξα στο συμπέρασμα ότι αντιμετωπίζουμε κάποιας μορφής οικονομική δυσκολία.

Δεδομένης της έμφυτης απροθυμίας της ηλίθιας που με ταίζει να σηκώνεται από το κρεβάτι τα πρωινά και της απροθυμίας/μαλθακότητας του ψηλού να επιληφθεί του θέματος, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πρέπει να πάρω τα μετρα μου. 

Από σήμερα και στο εξής ξύπνημα στις 7:40 ακριβώς!

το μακελιό

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Τώρα που λείπουν για τις δουλειές τους μπορώ να σου εκμυστηρευτώ το σκηνικό φρίκης που έζησα εχθές το βράδυ. Κοιμόμουν, λοιπόν, στον καναπέ, όπως συνήθως, ξαπλωμένος ανάμεσα στον ψηλό και την ηλίθια. Κοιμόμουν βαριά, γιατί έιχα κουραστεί με τις εκλογές, τα ταξίδια, κλπ. Ίσως να ροχάλιζα, κιόλας, λίγο. Δεν το κάνω επίτηδες, μάλλον έχω κρεατάκια... 

Τέλοσπάντων, εκεί, λοιπόν, που κοιμόμουν ανέμελα κι ονειρευόμουν κοψίδια, ο ψηλός πετάγεται πάνω και αρχίζει να φωνάζει, κουνώντας έντονα το χέρι του στον αέρα. Κοιτάζω γύρω μου... κόκκινα ζουμιά παντού! Στο πάτωμα, στον καναπέ, στα ρούχα του... 

Η ηλίθια είχε σαστίσει και κοίταζε έντρομη. Μετά μάζεψε ένα μαχαίρι από κάτω. Υποψιάζομαι ότι το έκανε για να τον εκδικηθεί. Νομίζω ότι τον ζηλεύει, γιατί του έχω αδυναμία. Και τώρα που το σκεφτομαι, ορισμένες φορές, όταν είναι στο κρεβάτι, της μιλάει πραγματικά άσχημα...

μόνος στο σπίτι

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

 πάλι με έχουν παρατήσει σπίτι ΜΟΝΟ μου!  Αναρωτιέμαι που ακριβώς πρέπει να κατουρήσω για να καταλάβουν το λάθος τους...

πρωινό στο κρεβάτι

Σήμερα ανακάλυψα ένα τέλειο μέρος για να τρώω το καρότο μου: Το κρεβάτι!