αιχμαλωσία

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

επιστροφή στην πόλη, μετά από ένα διήμερο κούρασης και δράσης στην εξωτική Βοιωτία. Από του Χάρου τα δόντια γλύτωσα την Κυριακή το μεσημέρι... Αυτή τη στιγμή θα μπορούσα να βρίσκομαι αλυσσοδεμένος στο κτήμα κάποιου ορεσείβιου κυνηγού, μακριά από τις ανέσεις της σύγχρονης ζωής (καναπές, φούρνος μικροκυμάτων κλπ) και την τεχνολογία. Ανατριχιάζω και μόνο που το σκέφτομαι!

Την Κυριακή, λοιπόν, ο Ψηλός μας πήγε για φαί στα Κούκουρα, ένα από τα πρώτα χωριά του Ελικώνα. Εκεί κάθισαν με την Ηλίθια σε μία γραφική ταβερνούλα με μπλέ(!) κουφώματα και εμένα με άφησαν έξω να αλωνίζω... Κάποια στιγμή ένιωσα ότι με παρακολουθούν... Όχι, ο Ψηλός και η Ηλίθια. Αυτοί το ξέρω ότι με παρακολουθούν, γιατί δεν μπορούν να κάνουν στιγμή χωρίς εμένα. Μόλις απομακρυνθώ λιγάκι, αρχίζουν να ξεφωνίζουν τ΄ όνομά μου στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Λες και είμαι κουφός... Αν θέλω να ρθω, θα ρθω... Εκτός, λοιπόν, από αυτούς τους χαζεμένους, ένιωθα ότι με παρακολουθούν και άλλα μάτια, ξένα, που επιβουλεύονταν το τομαράκι μου. Ήταν μία παρέα ορεσείβιων φονιάδων που θαμπώθηκε από το εντυπωσιακό φυζίκ και τις αυτάρες μου που σούρνονται χάμω, και ήθελαν να με πάρουν χανουμάκι στο χαρέμι τους!

Ευτυχώς, που μπήκε στη μέση ο Ψηλός και καθάρισε... Ψηλός, ο αγαπημένος μου!!!

ευχές

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
δεν ξεχνώ! Ο Ψηλός μου χρωστάει ακόμα φωτογραφίες από την Πύλο. Μάλλον έχει κατάλαβει ότι δεν είναι πια το πιο φωτογενές μέλος του pack και λάκισε η κοτούλα....

Κατά τ΄ άλλα εύχομαι υγεία, ευτυχία και καλό φαί σε όλο τον κόσμο! Μακάρι το νέο έτος να μας φέρει ακόμα περισσότερα αρνάκια ...ψητά, μαγειρευτά, κοκκινιστά, with tomato sauce, with lemon sauce, και προπαντώς φρικασέ με παχιά παχιά σαλτσούλα που πολύ με αρέσε κι έγλειφα τις πατούσες μου!

Καλή μας όρεξη!

πύλος

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

παρότι δεν έχω μέτρο σύγκρισης, πιστεύω ότι ήταν τα πιο όμορφα Χριστούγεννα της ζωής μου! Με τη θετή οικογένειά μου περάσαμε παραδοσιακά:

Πήγαμε στην Πύλο, όπου είχε 20 βαθμούς Κελσίου, και όλοι έλεγαν ότι τους θύμιζε Πάσχα. Δεν ξέρω τι είναι αυτό το ...Πάσχα, αλλά αν μοιάζει με τα Χριστούγεννα, ανυπομονώ να ΄ρθει!

Στην Πύλο ήταν πολύ ωραία, γιατί ο Ψηλός είχε κουβαλήσει και τους φίλους τους, για να γιορτάσουν όλοι μαζί την Έλευση του Θεανθρώπου. Έτσι κυκλοφορούσαμε παντού μπουλουκηδόν, εγώ και τα εννέα δίποδα του εορταστικού pack μου. Βέβαια ορισμένες φορές ήταν δύσκολο να τους οργανώσω (γιατί ήταν και ασυνεννόητοι...), αλλά σε γενικές γραμμές έμεινα πολύ ικανοποιημένος από την ηγεσία μου.

Η καλύτερη στιγμή των φετινών γιορτών ηταν πιστεύω η επίσκεψή μας στον Καταρράκτη Καλάμαρη. Για να φτάσουμε εκεί ακολουθήσαμε ένα μονοπάτι άπειρου φυσικού κάλλους, αλλά περιορισμένου διαθέσιμου ύψους. Φυσικά ο Ψηλός δεν πτοήθηκε, αλλά για ακόμα μία φορά απέδειξε ότι είναι πολύ φλέξυ τύπος.

Τα νερά της λιμνούλας ήταν κάπως πιο θολά, απ΄ ότι φαίνεται στην φώτο, αλλά αυτό δεν εμπόδισε την Ηλίθια να πέσει για μία "βουτίτσα". Είναι ακόμα μικρή και επιπόλαια, αλλά με τον καιρό θα σιάξει...

Η χειρότερη στιγμή των γιορτών ήταν εκείνη που ο Ψηλός και η Ηλίθια συνεργός του με πέταξαν επίτηδες - το τονίζω - στη θάλασσα και κράτησε μία αιωνιότητα, μέχρι να καταφέρω να βγω σώος και καταπουντιασμένος στην ακτή.

 

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο...

βελτιστοποίηση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
σήμερα είμαι στεναχωρημένος, γιατί η Ηλίθια με μάλωσε άδικα! Εγώ δεν έκανα τίποτα κακό...
Ίσα ίσα ήμουν πολύ πρόθυμος για παιχνίδια και κουνούσα ουρίτσα. Είμαι σίγουρος ότι έβαλα τα δυνατά μου να την ευχαριστήσω γιατί, όταν μου πέταξε το παιχνίδι μου από τον καναπέ, εγώ τσακίστηκα να το πιάσω. Μάλιστα, επειδή είμαι και πολύ έξυπνος, διάλεξα τη συντομότερη δυνατή διαδρομή...

...που τελείως συμπτωματικά έτυχε να περνάει από πάνω της, την ώρα που κρατούσε μία κούπα καφέ...

αφύπνιση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
αυτός ο Ψηλός έχει βαλθεί να με ξεκάνει! Κάθε πρωί με ξυπνάει από τις 6:30. Μάλλον πρέπει να είναι βαρύκοος, ο καψερός, γιατί βάζει 5 ξυπνητήρια μέχρι να καταφέρει να σηκωθεί! Και καλά η Ηλίθια που κοιμάται σα βόιδι, δεν καταλαβαίνει τίποτα... Εγώ όμως τι φταίω να πετιέμαι από τον ύπνο μου κάθε 7 λεπτά;
Προχθές μάλιστα έκανε και παράπονα (!), γιατί, λέει, δε σηκώνομαι πια το πρωί. Μαααααάλιστα....Τίποτα άλλο; Μήπως να σου φέρνω και τον καφέ σου; Πώς τον προτιμάς;

επιστροφή

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
γύρισα σπίτι.

απόδραση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
αν μετράω καλά (γιατί με τόσο ύπνο εύκολα χάνεις το μέτρημα) έρχεται σαββατοκύριακο. Ωστόσο δεν έχω αντιληφθεί κανενός είδους εκδρομική προετοιμασία. Θα πρέπει να ξέρουν ότι αν δεν με πάνε πουθενά, έχω καταστρώσει σχέδιο απόδρασης.