πύλος

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

παρότι δεν έχω μέτρο σύγκρισης, πιστεύω ότι ήταν τα πιο όμορφα Χριστούγεννα της ζωής μου! Με τη θετή οικογένειά μου περάσαμε παραδοσιακά:

Πήγαμε στην Πύλο, όπου είχε 20 βαθμούς Κελσίου, και όλοι έλεγαν ότι τους θύμιζε Πάσχα. Δεν ξέρω τι είναι αυτό το ...Πάσχα, αλλά αν μοιάζει με τα Χριστούγεννα, ανυπομονώ να ΄ρθει!

Στην Πύλο ήταν πολύ ωραία, γιατί ο Ψηλός είχε κουβαλήσει και τους φίλους τους, για να γιορτάσουν όλοι μαζί την Έλευση του Θεανθρώπου. Έτσι κυκλοφορούσαμε παντού μπουλουκηδόν, εγώ και τα εννέα δίποδα του εορταστικού pack μου. Βέβαια ορισμένες φορές ήταν δύσκολο να τους οργανώσω (γιατί ήταν και ασυνεννόητοι...), αλλά σε γενικές γραμμές έμεινα πολύ ικανοποιημένος από την ηγεσία μου.

Η καλύτερη στιγμή των φετινών γιορτών ηταν πιστεύω η επίσκεψή μας στον Καταρράκτη Καλάμαρη. Για να φτάσουμε εκεί ακολουθήσαμε ένα μονοπάτι άπειρου φυσικού κάλλους, αλλά περιορισμένου διαθέσιμου ύψους. Φυσικά ο Ψηλός δεν πτοήθηκε, αλλά για ακόμα μία φορά απέδειξε ότι είναι πολύ φλέξυ τύπος.

Τα νερά της λιμνούλας ήταν κάπως πιο θολά, απ΄ ότι φαίνεται στην φώτο, αλλά αυτό δεν εμπόδισε την Ηλίθια να πέσει για μία "βουτίτσα". Είναι ακόμα μικρή και επιπόλαια, αλλά με τον καιρό θα σιάξει...

Η χειρότερη στιγμή των γιορτών ήταν εκείνη που ο Ψηλός και η Ηλίθια συνεργός του με πέταξαν επίτηδες - το τονίζω - στη θάλασσα και κράτησε μία αιωνιότητα, μέχρι να καταφέρω να βγω σώος και καταπουντιασμένος στην ακτή.

 

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο...

πεζοπορία

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

την Κυριακή περάσαμε υπέροχα! Πήγαμε εκδρομη στην Πάρνηθα. Ξεκινήσαμε μία δίωρη πεζοπορία από το Καταφύγιο Μπάφι, ακολουθώντας τα σηματοδωτημένα μονοπάτια με τον κόκκινο κύκλο, κυριολεκτικά μέσα στο δάσος. Ήταν τέλεια! Φυσικά ανέλαβα το σημαντικότερο ρόλο, αυτόν του ιχνηλάτη-οδηγού. Μάλιστα, επειδή είμαι σβέλτονς, έπρεπε να σταματάω σε τακτά χρονικά διαστήματα για να πλησιάσουν και οι άλλοι. Ειδικά η Ηλίθια είναι η προσωποποίηση της αργοπορίας, αλλά την αγαπάμε, γιατί είναι γυριστρούλα. 

Δυστυχώς δεν έχω φωτογραφικά ντοκουμέντα γιατί ο Ψηλός ξέχασε τη φωτογραφική και η Ηλίθια το κινητό της. Υπήρχε βέβαια και η κάμερα στο κινητό του Ψηλού, αλλά όπως  είχε πει  κάποτε ένας σοφός άνδρας "αυτή βγάζει μόνο νεκρή φύση... σε τρίποδο".Ελπίζω όμως να ξανπάμε σύντομα και να βγάλουμε πολλές πολλές φωτογραφίες με τα κατορθώματά μου!

Μετά τη βόλτα μας καθίσαμε για καφέ στο Καταφύριο. Υπήρχαν αρκετοί άνθρωποι που ήθελαν να μου χαρίσουν τα χάδια τους. Υπήρχε όμως και μία ενοχλητική μαυρούκα, η Ναόμι. Θα της δείξω εγώ...

αναρρίχηση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

σου γράφω από τη βροχερή και ανεμοδαρμένη Θίσβη. Οι σημερινές μου επιδόσεις στο σκαρφάλωμα ήταν ασυναγώνιστες. Η αναρριχητική μου ικανότητα αγγίζει ακόμα και σε κλίση 70 μοιρών είναι τρομέρη. Μπράβο μου! 4x4 είμαι... "Ερρίκος ο 1ος, ο Τσερόκης"!

προσμονή

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

έχω ένα καλό προαίσθημα για το σαββατοκύριακο. Κρίνοντας από την αναταραχή που επικρατούσε το πρωί στο σπίτι και το γεγονός ότι η Ηλίθια πηγαινοερχόταν αγχωμένη μέχρι να γεμίσει το σάκο με σεντόνια, πετσέτες και βρακιά, υποθέτω ότι ετοιμαζόμαστε για εκδρομούλα. Αν λάβω μάλιστα υπόψη μου το γεγονός ότι πακέταρε και τα αθλητικά της παπούτσια, τότε μάλλον θα περάσουμε υπέροχα. 

Γι αυτό και εγώ ήμουν πολύ καλό παιδί σήμερα, ούτε φώναζα, ούτε γκρίνιαζα, μασουλούσα ήσυχος την κοκκαλάρα μου... Ακόμη και όταν έφυγαν, έμεινα αραχτός στον καναπέ και δεν έκανα κιχ. κουλ.... Ας πάρω και έναν υπνάκο...

εκδρομή 2

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

γύρισα από την εκδρομή μου που ήταν.................... καταπληκτικοφανταστικοτρομερή! Όλες οι μέρες ήταν υπέροχες, δεν ξέρω από που να αρχίσω.

Κατ΄αρχήν να σου πω ότι έμενα σε σπίτι με μαρμάρινη αυλή και ...κήπο! Έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να ξεδιπλώσω το πλούσιο εικαστικό ταλέντο μου. Οραματίστηκα την αυλή ως ένα μεγάλο λευκό καμβά, τον οποίο αρχικά γέμισα με λασπωμένες πατημασιές και στη συνέχεια στόλισα με κομματάκια από κομμένα λουλούδια, σπασμενα κλαδάκια, και μισομασημένα φύλλα. Περιττό να πως  οι δικοί μου (...όσο και οι συγγενείς του Ψηλού που μοιράζονταν μαζί μας την αυλή) ενθουσιάστηκαν με το ταλέντο μου και κάθε μέρα φρόντιζαν να μου έχουν ένα καινούργιο καθαρό τελάρο για να απλώσω τις δημιουργίες μου. 

Δυο μέρες, Κυριακή και Δευτέρα, πήγαμε σε ένα τ-έ-λ-ε-ι-ο μέρος στο βουνό, που λέγεται "Αρβανίτσα". Δεν ξέρω λεπτομέρειες που ακριβώς βρίσκεται (γιατί συνήθως κοιμάμαι στη διαδρομή), αλλά νομίζω ότι βρίσκεται κάπου κοντά στη Λειβαδιά, γιατί κάτι άκουσα να λένε για ωραίο σουβλάκι... Στην Αρβανίτσα λοιπόν έχει πράσινα λιβάδια, με γρασίδια, και νερόλακους γεμάτους λάσπη, και μονοπάτια που περνούν μέσα από ελατόδασος, και αυτοσχέδιες ψησταριές που σκορπούν μια ευωδία από ψητό στον αέρα! Με άλλα λόγια , πιστεύω είναι ο Παράδεισος. Για πάρτε μία ιδέα...

Το μόνο κακό της Αρβανίτσας ήταν ότι μόλις γυρίζαμε σπίτι με έχωναν στη μπανιέρα μέχρι να μουλιάσω... Μάταια προσπαθούσα να τους πείσω με λογικά επιχειρήματα ότι ένα γρήγορο μπάνιο εξοικονομεί νερό, ενέργεια και χρόνο. Τους ανέφερα ακόμη και περιστατικά που ένα γρήγορο μπάνιο μπορεί να σώσει ζωές (true story)!


1ον:

2ον:

3ον:

Χαμένος κόπος... ήταν ανένδοτοι.

εκδρομή

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

σήμερα θα πάμε εκδρομή! Γιούπι! Μου είπαν ότι εκεί που θα πάμε έχει αυλή και κήπο και πολλά πολλά δεντράκια και θα κάνουμε μπάρμπεκιου! Τι άλλο μπορεί να θελήσει ένας σκύλος; 

Μόνο που φοβάμαι ότι ο Ψηλός, καλό παιδί, δε λέω..., είναι λίγο σκράπας στα μαθηματικά. Δεν με μέτρησε ούτε στα κρεβάτια, ούτε στους καναπέδες. Δεν πιστεύω να νομίζει ότι θα κοιμηθώ στο πάτωμα...