Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009

πύλος

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
παρότι δεν έχω μέτρο σύγκρισης, πιστεύω ότι ήταν τα πιο όμορφα Χριστούγεννα της ζωής μου! Με τη θετή οικογένειά μου περάσαμε παραδοσιακά:
Πήγαμε στην Πύλο, όπου είχε 20 βαθμούς Κελσίου, και όλοι έλεγαν ότι τους θύμιζε Πάσχα. Δεν ξέρω τι είναι αυτό το ...Πάσχα, αλλά αν μοιάζει με τα Χριστούγεννα, ανυπομονώ να ΄ρθει!

Στην Πύλο ήταν πολύ ωραία, γιατί ο Ψηλός είχε κουβαλήσει και τους φίλους τους, για να γιορτάσουν όλοι μαζί την Έλευση του Θεανθρώπου. Έτσι κυκλοφορούσαμε παντού μπουλουκηδόν, εγώ και τα εννέα δίποδα του εορταστικού pack μου. Βέβαια ορισμένες φορές ήταν δύσκολο να τους οργανώσω (γιατί ήταν και ασυνεννόητοι...), αλλά σε γενικές γραμμές έμεινα πολύ ικανοποιημένος από την ηγεσία μου.

Η καλύτερη στιγμή των φετινών γιορτών ηταν πιστεύω η επίσκεψή μας στον Καταρράκτη Καλάμαρη. Για να φτάσουμε εκεί ακολουθήσαμε ένα μονοπάτι άπειρου φυσικού κάλλους, αλλά περιορισμένου διαθέσιμου ύψους. Φυσικά ο Ψηλός δεν πτοήθηκε, αλλά για ακόμα μία φορά απέδειξε ότι είναι πολύ φλέξυ τύπος.

Τα νερά της λιμνούλας ήταν κάπως πιο θολά, απ΄ ότι φαίνεται στην φώτο, αλλά αυτό δεν εμπόδισε την Ηλίθια να πέσει για μία "βουτίτσα". Είναι ακόμα μικρή και επιπόλαια, αλλά με τον καιρό θα σιάξει...

Η χειρότερη στιγμή των γιορτών ήταν εκείνη που ο Ψηλός και η Ηλίθια συνεργός του με πέταξαν επίτηδες - το τονίζω - στη θάλασσα και κράτησε μία αιωνιότητα, μέχρι να καταφέρω να βγω σώος και καταπουντιασμένος στην ακτή.
 
Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο...

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009

βελτιστοποίηση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
σήμερα είμαι στεναχωρημένος, γιατί η Ηλίθια με μάλωσε άδικα! Εγώ δεν έκανα τίποτα κακό...
Ίσα ίσα ήμουν πολύ πρόθυμος για παιχνίδια και κουνούσα ουρίτσα. Είμαι σίγουρος ότι έβαλα τα δυνατά μου να την ευχαριστήσω γιατί, όταν μου πέταξε το παιχνίδι μου από τον καναπέ, εγώ τσακίστηκα να το πιάσω. Μάλιστα, επειδή είμαι και πολύ έξυπνος, διάλεξα τη συντομότερη δυνατή διαδρομή...

...που τελείως συμπτωματικά έτυχε να περνάει από πάνω της, την ώρα που κρατούσε μία κούπα καφέ...

Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009

αφύπνιση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
αυτός ο Ψηλός έχει βαλθεί να με ξεκάνει! Κάθε πρωί με ξυπνάει από τις 6:30. Μάλλον πρέπει να είναι βαρύκοος, ο καψερός, γιατί βάζει 5 ξυπνητήρια μέχρι να καταφέρει να σηκωθεί! Και καλά η Ηλίθια που κοιμάται σα βόιδι, δεν καταλαβαίνει τίποτα... Εγώ όμως τι φταίω να πετιέμαι από τον ύπνο μου κάθε 7 λεπτά;
Προχθές μάλιστα έκανε και παράπονα (!), γιατί, λέει, δε σηκώνομαι πια το πρωί. Μαααααάλιστα....Τίποτα άλλο; Μήπως να σου φέρνω και τον καφέ σου; Πώς τον προτιμάς;

Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009

επιστροφή

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
γύρισα σπίτι.


Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009

απόδραση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
αν μετράω καλά (γιατί με τόσο ύπνο εύκολα χάνεις το μέτρημα) έρχεται σαββατοκύριακο. Ωστόσο δεν έχω αντιληφθεί κανενός είδους εκδρομική προετοιμασία. Θα πρέπει να ξέρουν ότι αν δεν με πάνε πουθενά, έχω καταστρώσει σχέδιο απόδρασης.

Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

διάταση

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
κάτι μου λέει ότι η ώρα της βόλτας πλησιάζει... Ας αρχίσω να κάνω ζέσταμα και διατάσεις...
 

Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009

ανακάλυψη

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
χθες με είχε πιάσει μία απίστευτη ανία. Ένιωθα πως η ώρα δεν περνάει με τίποτα... Έπαιξα λίγο με το μπαλάκι μου, μάσησα τα παιχνίδια μου, κοιμήθηκα, ξύπνησα, ήπια λίγο νερό, γάβγισα ένα σκύλο που πέρναγε κάτω από το μπαλκόνι... Βαρεμάρα....
Μέχρι που ανακάλυψα ένα νέο φανταστικό παιχνίδι, και ιδού το αποτέλεσμα:

Τώρα μάλιστα! Η διαμονή στο σπίτι έγινε πραγματική διασκέδαση!