πατάκι

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
κάτσε και ξάπλω και μείνε και ξανακάτσε! Σαν τα μούτρα τους τα έχουνε κάνει μ΄ αυτές τις εντολές-ευαγγέλιο για να συνεννοούμαστε (και καλά!). Ό,τι και να θέλω πρέπει να πάω πρώτα στο πατάκι μου και να καθίσω, παρντόν, ξαπλώσω. Βόλτα, φαί, νερό, πιοτό, κατούρημα, χέσιμο... όλα περνάνε από το πατάκι.

Το πατάκι από μόνο του δεν είναι κακό. Ίσα ίσα μαλακό είναι. Έχει και ζωάκια διάφορα: παπάκια, γατάκια, προβατάκια. Ωραίο χρωματάκι, μπεζ - λευκό, χαλαρωτικό. ΙΚΕΑ 19 ευρώ.

Τα προβλήματα φυσικά ξεκινάνε επειδή η Ηλίθια, είναι - τι άλλο; - ηλίθια και δεν καταλαβαίνει γιατί κάθομαι στο πατάκι. Πάω στο πατάκι γιατί πεινάω και μου βγάζει φρέσκο νερό. Πάω στο πατάκι γιατί μ΄ έχει πιάσει κόψιμο και μου βγάζει φαί! Δε συνεννοούμαστε!

Εγώ, αν είχα σκύλο, θα του έπαιρνα ένα χρωματιστό, multi-purpose- πατάκι, για να μπορούμε να καταλαβαινόμαστε. Νερό - μπλε, φαί - πράσινο, πιπί - κίτρινο, χέσιμο - κόκκινο, φωτιά στα μπατζάκια μας.

μοναχοπαίδι

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
θέλω αδερφούλα!
Να την πατάω, να την δαγκώνω, να την γαβγίζω, να της παίρνω τα παιχνίδια, να την τραμπουκίζω, να την κατουράω, και να τα ρίχνω όλα πάνω της!

μονάντερος

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
αυτός ο ψηλός, όσο λιγότερο με βλέπει τώρα, τόσο περισσότερο με ζηλεύει! Συνέχεια σχολιάζει το γεγονός ότι έχω "bowel movement" (πως το λέτε εντό στο ελλάντα;) 8 φορές τη μέρα... Ναι δηλαδή, είμαι "ενεργητικός", τι να κάνουμε; Και στις 3 η ώρα τα χαράματα, αν χρειαστεί, θα πάω...

Ψηλέ, αν δε σ' αρέσει να πας να πάρεις ένα γιουβαρλάκι!

νισάφι

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
έχω μπουχτίσει να διαβάζω νηστίσιμες συνταγές από τους μπλόγκερς αυτού του κόσμου. Το χειρότερο είναι ότι τα βλέπει κι ηλίθια και μ΄ έχει ταράξει στα χόρτα, τα μαρούλια και τα ζαρζαβατικά...

Και εμείς οι σαρκοβόροι τούτου του κόσμου τι θα κάνουμε; Κλέφτες θα γίνουμε;

γκαντεμιά

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

χθες ήμουν πολύ άτυχος! Ενώ η Ηλίθια ξύπνησε από τις 6:30 κυριακάτικα, η προγραμματισμένη 6ωρη εκδρομή μας στον Υμηττό αναβλήθηκε λόγω καιρού. Εγώ από καιρό γενικά δεν καταλαβαίνω, γιατί η μαμά μου, μου έλεγε ότι είμαι "παντός καιρού", αλλά η Ηλίθια μάλλον είναι από ζάχαρη.

Τελικά για να μη με στεναχωρήσουν με πήγανε κατά τις 12 το μεσημεράκι μία μικρή τοσοδούλα βολτίτσα στον Υμηττού. Όχι κάτι ιδιαίτερο, καμιά ωρίτσα. Ίσα ίσα για κατούρημα...

απεργία

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

αυτή η οικονομική κρίση μας έχει τσακίσει! Τα γεύματά μου είναι κάθε μέρα και φτωχότερα. Κρέας από το φτηνό, πανσέτες τίγκα στο ξίγκι, μακαρόνια σκέτα, αλάδωτα, με μία κουταλιά σάλτσα ντομάτα. Ούτε λίγο ζαμπόν, ούτε τριμμένο τυράκι... Και το χειρότερο: ξηρά τροφή! Μπλιάξ...

Πόσα ν΄ αντέξει πια ο μέσος άνεργος τεμπελόσκυλος; Όχι άλλο κάρβουνο! Δεν ξέρω πως πρέπει να κινηθώ πλέον. Πρέπει να αντιδράσω. Σκέφτομαι να κατέβω σε απεργία διαμαρτυρίας για τα νέα μέτρα λιτότητας...

έξοδος

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

το σαββατοκύριακό μου ήταν χάλια, η ζωή είναι απαίσια και η κοινωνία πουτάνα. Τους ανθρώπους τους μισώ, τους μισώ, τους μισώ!

Με βάζουνε στο αυτοκίνητο, με τραβολογάνε, με πάνε δήθεν βόλτες, με δένουν, με δείχνουν στους φίλους τους, απλώνουν χέρια πάνω μου, μου χαλάνε το χτένισμα, με πασπατεύουνε.... Αμάν πια! Έχει και η υπομονή τα όριά της.

Θα φύγω ρε! Θα το σκάσω απ΄ το παράθυρο! Να το ξέρετε...