Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

ευωδιά

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

επιτέλους έβγαλα το κακό δοντάκι. Το ένα από τα δύο τουλάχιστον...



Τώρα τους φιλάω από την αριστερή μεριά, για να μη λένε ότι τάχα ζέχνει το στόμα μου...


Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010

σχολείο

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

τώρα ξέρω που εξαφανίζεται η Ηλίθια κάθε πρωί! Πάει σε ένα μέρος κάτω από το βουνό, που έχει ένα παρκάκι απέναντι. Έχει πολλές άγνωστες μυρωδιές. Μα καλά, πόσοι σκύλοι υπάρχουν τελοσπάντων;

Λοιπόν, στο θέμα μας, πάει σε ένα μεγάλο σπίτι με πολλά δωμάτια και πολλά παράθυρα. Πουθενά όμως δεν είδα καναπέδες... Μα καλά, δεν πιάνεται ο κώλος τους όλη μέρα στην καρέκλα; Και αν θέλουν να πάρουν έναν υπνάκο, που πάνε;


Μάλλον οι κρεβατοκάμαρες θα είναι στο δεύτερο όροφο...

Εγώ είμαι στο πράσινο δωμάτιο με την κυρία Βίκυ. Η κυρία Βίκυ είναι πολύ καλή και μου είπε ότι θα μου φέρει και τα πιτσιρίκια της να παίξουμε!

Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010

μουρμούρα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

σήμερα το πρωί ήμουν γκρινιάρης... Αυτός ο Ψηλός έφυγε, πριν καν αρχίσει η Μενεγάκη! Δεν καταλαβαίνω γιατί με αφήνουν κάθε Δευτέρα μόνο μου το πρωί. Μα καλά δεν περνάμε ωραία το Σαββατοκύριακο; Δεν είναι ωραία που κάνουμε αγκαλίτσες και φιλάκια στον καναπέ; Θα τους θυμώσω!

Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010

ντροπή

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

ντρέπομαι. Ντρέπομαι για την οικογενειά μου. Όχι την πραγματική. Η πραγματική μου οικογένεια σίγουρα πρέπει να ήταν πολύ καλή. Η μαμά μου θυμάμαι μου έλεγε ότι ο προπάππος μου ήταν περίφημος κυνηγός στις Άλπεις...
Για την ανάδοχη οικογένειά μου είναι που ντρέπομαι. Βγαίνουμε βόλτα και συναντώ τους αδέσποτους φίλους μου. Εκεί λοιπόν που τους έχω θαμπώσει με τις οσφρηρικές μου ικανότητες και το βλέπω στα μάτια τους ότι με θέλουν για αρχηγό του, η Ηλίθια αρχίζει να φωνάζει το όνομά μου, σα θείτσα. "Ερριιιιίκοοοοο, ερρρίίιιιιίκοοοοο, που είσαι; Ζουζουνεεεεέλο; Φατσουλάααακι μου; Ερρρίιιιικοοοο;;;

Εκείνες τις στιγμές κάνω πως δεν ακούω και εύχομαι να ανοίξει η γη να με καταπιεί! Μα καλά δε βλέπει ότι έχω μεγαλώσει; Μπορώ να γυρίσω και μόνος μου σπίτι. Τί είμαι; Κανένα παιδάκι;


Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010

ανατριχίλα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

είναι γεγονός! Ο Alano Espanol ...



.... είναι ο Vinnie Jones των σκύλων!

μπιχλιμπίδια

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

μαθαίνω ότι η Ηλίθια στην καινούργια της δουλειά έχει κάθε μέρα νέα παιχνίδια. Το τελευταίο της απόκτημα περιγράφεται ως "magnetic clip dispenser" και μοιάζει κάπως έτσι:


Τώρα έχει επιφορτιστεί με το δύσκολο έργο της επιλογής αναλώσιμων από το plaisio.gr. Πρέπει να διαλέξει μολύβια, μαρκαδόρους, αυτοκόλλητα χαρτάκια σημειώσεων, κύβοι σημειώσεων κλπ.
Αχ, και να τα πιάσω στα δοντάκια μου!

μυστήριο

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

αυτή την Ηλίθια δεν την αγαπάω καθόλου! Χθες που είχαμε βγει μία μικρή δίωρη βολτίτσα να ξεμουδιάσουμε, συνάντησα κάτι φίλους μου, που συχνάζουν στη Μαρίνα Φαλήρου. Τον Ρεξ, τον Όουεν τον Ξανθομπάμπουρα (φτυστός ο Όουεν Γουίλσον σου λέω!) και τη Λευκή με το σπασμένο πόδι.


Εκεί λοιπόν που παίζαμε, εγώ άκουγα κάτι φωνές - που μία ξεμάκραιναν και μία πλησίαζαν - "εεε...Ρίκο! Ρίκο! Έλα... έλα είπα! Τι βλαμμένο που είσαι; Καλά, τον κουφό κάνεις; Ρίκο, ε,Ρίκο! Τι μαλ#$&^#ς που είσαι! Άμα σε πιάσω στα χέρια μου...., αχ!",
και σκεφτόμουνα ότι αυτός ο Ρίκος πρέπει να είναι μεγάλο κωλόπαιδο.
Μετά η Ηλίθια ήρθε και με άρπαξε από το κολλάρο και άρχισε να με βαράει χωρίς λόγο!