αυτογνωσία

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
το Σάββατο που μας πέρασε πήγαμε μία βολτίτσα στην Πάρνηθα να ...ξεμουδιάσουμε. Μα καλά, πόσο κούκλος είμαι;;;

φιλοξενία

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
φολς αλαρμ, που θα΄ λεγε και η βρετανίδα μητέρα μου. Η μαυροκέφαλη δεν είναι επίσημο μέλος της οικογένειας, αλλά φιλοξενούμενη. Τη φιλοξενούμε στον καναπέ ΜΑΣ, μέχρι να βρεθεί ένα καλό σπιτάκι και γι αυτή την καψερούλα.

Η αλήθεια είναι ότι τώρα που έμαθα ότι θα φύγει την συμπαθώ κάπως περισσότερο... Είναι ήσυχη, φρόνιμη, δε μπλέκεται στα πόδια μου, δε τρώει το φαί μου. Δεν είναι ενοχλητικιά....

Θα ρωτήσω και στο πάρκο τους φίλους μου, μήπως ξέρουν κανέναν που να θέλει σκυλίτσα! Αντε, ούστ, τα μπογαλάκια της, και σ΄ άλλη παραλία...

μαυροκέφαλη

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
οι μέρες της βασιλείας μου, φαίνεται πως περάσαν ανεπιστρεπτί... Είμαι πλέον ένα έκπτωτος μονάρχης. Ένας φτωχός και μόνος καου-μπόυς...

Από τότε που μου κουβάλησαν σπίτι τη Λιζούλα, γιατί ήθελα, λέει, μία αδερφούλα, έχω βυθιστεί στη θλίψη. Μαύρισε η διάθεσή μου. Να, σαν το κεφάλι της μαυροκέφαλης έγινε...

άραγμα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
κωλοπιάστηκα πάλι χθες. Ύπνος ήταν αυτός στην καρέκλα του ψηλού ή ταλαιπώρια; Ούτε να ξαπλώσω μπορούσα, ούτε να κουνηθώ, τα ροδάκια κάνανε όλη την ώρα σκούικι-σκούικι και αυτό το συνθετικό δέρμα ιδρώνει τη γούνα μου... Πάρε ρε τσίπη Ψηλέ μία la-z boy να χουμε ν΄ αράζουμε!

μπούρδες

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
σου μεταφέρω την ιστορία, όπως ακριβώς μου την αφηγήθηκε η Ηλίθια. Πήγε, λέει, χθες στο χασάπη να πάρει το φαγητό μου για τη Μεγάλη Βδομάδα. Κοτοπουλάκι κυρίως, γιατί νηστεύουμε κιόλας. Αλλά - σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα της Ηλίθιας - είχαν τελειώσει τα κόκκαλα, τα μοσχαρίσια. Γιατί, λέει, δεν έχει μοσχάρια τη Μεγάλη Βδομάδα!

Και εγώ τι θα τρώω, ρε, τα μεσημέρια που βαριέμαι; Τα νύχια μου;

θαλπωρή

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

τον τελευταίο καιρό νιώθω κάπως περίεργα, κάπως... φλώρος. Δεν μπορώ ν΄ αντισταθώ στη γεμάτη θαλπωρή αγκαλιά του ψηλού...

θερινή ώρα

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
αυτές τις βλακείες με τις αλλαγές της ώρας δεν τις καταλαβαίνω. Σήμερα η Ηλίθια με ξύπνησε από τις 5:30! Άγρια χαράματα, δηλαδή. Φταίω εγώ μετά που δεν είχα όρεξη να σηκωθώ για φαί;

Και μου το λεγε εμένα η μαμά μου:
"Ερρίκο, κοίτα να σαι γουρλής, μπας και στραβωθεί κανάς καλός άνθρωπος, με πολλά λεφτά και καλή δουλειά, και σε πάρει. Και προς θεού, μακριά από φούρναρη κι εργάτη στη φάμπρικα... Θα χάσεις τον ύπνο σου!"